Handelingen 2

Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op een ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hen door de Geest werd ingegeven.
In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden , die afkomstig waren uit
ieder volk op aarde. Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en
ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en andere
leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken.

Bij deze Bijbeltekst moest ik denken aan een gebeurtenis op mijn werk.
Ik verpleegde al jaren een zwakbegaafde jonge vrouw van 30 jaar( Lina,
gefingeerde naam). Ze kon niet praten, alleen geluiden uitbrengen.
Het contact dat ik had met haar was, dat als ik haar douchte, ze heel
knuffelig was en tegen mij aan kwam staan. Niet heel handig want ik
kwam dan ook heel nat uit de badkamer. En als ze onrustig was tijdens
het aankleden, en gooide met allerlei dingen die in haar buurt lagen,
dan zong ik voor haar kinderliedjes. Ze werd dan rustig.

Toen ik dit jaar besloot om te stoppen met mijn werk in de zorg,
vertelde ik dat aan haar moeder. Lina was daarbij aanwezig en wachtte
tot ik haar meenam voor het eten. Daar overviel ze mij door mijn ketting
van mijn nek af te trekken, ze trok aan mijn jasje en wilde op schoot
zitten. Ze overviel me zo dat ik haar moeder erbij moest roepen om zelf
niet om te vallen met stoel en al.

Haar moeder zei dat Lina begrepen moet hebben dat ik niet meer voor
haar zou zorgen. Na al die jaren waren we gehecht aan elkaar.
Een gesprek was niet mogelijk maar toch verstond ze mij.
De link met de Bijbeltekst was voor mij dat, ook al versta je elkaar niet
met woorden, je toch begrepen kan worden. Lichaamstaal en een
luisterend oor kunnen net zo belangrijk zijn als een goed gesprek.

Anita van Katwijk - Meijboom