Bezinning
Bezinning
afbeelding: Concilie van Nicea, fresco , Baseliek Demre Turkije
Geloofsbelijdenis
Op 26 maart jl. heeft Claartje Kruijff, voorganger in de Remonstrantse
kerk een lezing in de Johanneskerk gehouden over haar boek ‘Een God
die in mij gelooft’. Op haar bureau, zo schrijft ze, staat een kaart van
Loesje met de tekst “Zou God nog in ons geloven?” Een soort
‘omdenken’. Denken, zelf nadenken over God en geloof, dat is de
Remonstranten niet vreemd. Om die reden werden de Remonstranten
door de Dordtse synode (1618/19) veroordeeld en weggestuurd. Ze
weigerden te accepteren dat God de mensen had voorbeschikt tot hun
eeuwig lot, zonder dat menselijke beslissingen, gedrag en geloof daar
iets aan toe of af deden. Vrije wil, vrijheid en verantwoordelijkheid:
kernwaarden bij de Remonstranten. Minder gehecht aan regels,
voorschriften, dogma’s.
In het boek van Claartje Kruijff wordt de Remonstrantse
geloofsbelijdenis genoemd. Die is er dus wel. In 2006 werd een nieuwe
geloofsbelijdenis opgesteld door het Convent van Remonstrantse
predikanten:
Wij beseffen en aanvaarden
dat wij onze rust niet vinden in de zekerheid van wat wij belijden,
maar in verwondering over wat ons toevalt en geschonken wordt;
dat wij onze bestemming niet vinden in onverschilligheid en hebzucht,
maar in wakkerheid en verbondenheid met al wat leeft;
dat ons bestaan niet voltooid wordt door wie we zijn en wat we hebben,
maar door wat oneindig groter is dan wij kunnen bevatten.
Door dit besef geleid, geloven wij in Gods Geest
die al wat mensen scheidt te boven gaat
en hen bezielt tot wat heilig is en goed,
opdat zij, zingend en zwijgend,
biddend en handelend,
God eren en dienen.
Wij geloven in Jezus, een van Geest vervulde mens,
het gelaat van God dat ons aanziet en verontrust.
Hij had de mensen lief en werd gekruisigd
2maar leeft, zijn eigen dood en die van ons voorbij.
Hij is ons heilig voorbeeld van wijsheid en van moed
en brengt ons Gods eeuwige liefde nabij.
Wij geloven in God, de Eeuwige,
die ondoorgronde liefde is, de grond van het bestaan,
die ons de weg van vrijheid en gerechtigheid wijst
en ons wenkt naar een toekomst van vrede.
Wij geloven dat wij zelf,
zo zwak en feilbaar als wij zijn,
geroepen worden om met Christus en allen die geloven verbonden,
kerk te zijn in het teken van de hoop.
Want wij geloven in de toekomst van God en wereld,
in een goddelijk geduld dat tijd schenkt
om te leven en te sterven en om op te staan,
in het koninkrijk dat is en komen zal,
waar God voor eeuwig zijn zal: alles in allen.
Aan God zij de lof en de eer
in tijd en eeuwigheid
Amen
Op 27 juli 2006 schreef Jan Greven, hoofdredacteur Trouw, een
commentaar op deze nieuwe Geloofsbelijdenis: “Een klassieke
christelijke geloofsbelijdenis begint, zoals een van de vroegste, het
Apostolicum, dat doet, bij God: ’Ik geloof in God de Vader, de
Almachtige’. Met pas aan het einde, als het gaat over vergeving,
wederopstanding en eeuwig leven, aandacht voor de mens. Met zo’n
traditie getuigt het van tegendraadsheid en durf om met een belijdenis
te komen die de zaak op zijn kop zet en begint bij de mens. Met haar
nieuwe belijdenis heeft de Remonstrantse Broederschap die moed
opgebracht. De klassieke belijdenissen beschrijven wat God deed,
doet en wil met de mensen. De remonstranten beschrijven wat de
mensen willen en kunnen met God. Door dat uitgangspunt past hun
belijdenis helemaal in deze tijd, die bol staat van zoeken naar
verlichting.”
Claartje Kruijff eindigt haar boek met de volgende woorden: “Want God
gelooft in mij en reist met mij mee. En in en met jou. En nog het
allerliefst in en met ons samen.”
Ward Logtenberg
terug
